مخترع قمقمه مدرن ما سر جیمز دیوار ، دانشمند انگلیسی است که مایعات را در دماهای بسیار پایین مطالعه می کند. در سال 1892 ، دیوار برای دوره های "گاز مایع" به موسسه علوم انگلیس دعوت شد. برای بهتر شدن تدریس ، قبل از رفتن ، از یک شیشه ساز به نام برگر خواست تا یک ظرف شیشه ای دو لایه درست کند و دو لایه سنگ کیسه صفرا را با جیوه پر کند تا انتقال حرارت را بسیار کاهش دهد. سپس او هوا را بین دو لایه پمپ کرد و بطری خلاء ظاهر شد. این بطری خلاء اولین قمقمه در جهان است که به آن "دیوار" می گویند. در انستیتوی لندن انگلستان ، محصولات خلاء اولیه Dewar هنوز هم حفظ می شوند. در آن زمان ، دیوار به اختراع بطری خلاء توجه نکرد ، اما توجه زیادی به نظریه استخراج هوا داشت و برای این نظریه درخواست ثبت اختراع کرد. در سال 1902 ، Berger آلمانی بازار پتانسیل گسترده ای برای ترموس را دید ، بنابراین او شروع به فروش ترموس کرد. دو سال بعد ، وی حق ثبت اختراع را به نام خودش گرفت. وی دریافت که بطری شیشه ای بسیار راحت می شکند و پوشش بیرونی از نیکل برای محافظت از بطری ساخته شده است. در ابتدا ، قمقمه ها عمدتاً در آزمایشگاه ها ، بیمارستان ها و اکسپدیشن ها مورد استفاده قرار می گرفت و بعداً به تدریج وارد زندگی روزمره شد.
در سال 1904 ، Bourbon ، کارگری که شیشه های شیشه ای را در برلین منفجر کرده بود ، مطالعه کرد و یک آستین گیرنده گرما را به بطری Jura اضافه کرد ، به طوری که ظروف برای نگهداری قهوه داغ یا چای سیاه در بازار وجود دارد ، و انواع بطری های ترموسی وجود دارد. استفاده شده است یکی پس از دیگری بیرون آمده است. مشخص شده است که گرمای درپوش ترموسی بدترین قسمت بطری است. بعداً افراد برای تقویت اثر عایق ، چوب پنبه را با پلاستیک و پلاستیک منبسط شده جایگزین کردند.
